CIMARRON
Op 22 april 1889 zou om twaalf uur 's middags 'n deel van Amerika -
- ontsloten worden voor de eerste mensen die het opeiste.
Ze kwamen uit 't noorden en 't zuiden en van over de oceaan.
In slechts één dag zou 'n groot gebied gekoloniseerd worden.
De nieuwe staat werd Oklahoma genoemd.
Kom op. Snel, we gaan.
- Je gaat niet weg. - Ik moet m'n man volgen.
Als hij van 'n rots afspringt, doe jij dat zeker ook?
- Ik hou heel erg van 'm. - Liefde.
Wat heb je aan die liefde in die rimboe?
Je bent geen pioniersvrouw.
Je hebt nog nooit hoeven koken, wassen of schoonmaken.
- Ik kan 't leren, moeder. - En dan die man van je.
- Yancey Cravat. Wat 'n naam, zeg. - Mijn naam.
Wat moet 'n advocaat op 'n boerderij?
- Yancey zegt dat hij 't kan. - Je bent zo snel getrouwd.
- Je krijgt er vast spijt van. - Nooit.
Zoiets heb je nog nooit meegemaakt.
Een hele staat in één middag gekoloniseerd.
Steden worden in één uur gebouwd. Er staan vast al duizenden mensen -
- op dit moment, te wachten op het startsein.
Moet je je 's voorstellen. Stel 't je 's voor.
Dit is het gebied van Oklahoma.
Bijna een miljoen hectare vruchtbaar land.
Ze hebben 't verdeeld in aparte percelen.
Wat nu?
Hier staan de soldaten in 'n lange rij opgesteld.
Ze zorgen ervoor dat niemand te vroeg het gebied betreedt.
Hier komen de kolonisten.
Daar komen ze. Duizenden, uit alle windstreken.
Daar staan ze te trappelen van ongeduld.
Ze willen zo dolgraag een stuk grond.
Ze hebben er zelfs hun leven voor over.
Charley, nog 'n paar kolonisten. En geef de kinderen ook wat.
Mijn Sabra.
Neem ook 'n kolonist.
Mr. Yancey, neem dit maar mee. Het kan nog 's van pas komen.
- Tot ziens, vader. - Tot ziens, liefje.
Ik benijd je.
Onthou wat ik je gezegd heb. Strakker.
Beide teugels. Goed zo.
En ik rij achter jou aan?
Ben je zover?
Succes, lieveling.
Moeder, tot ziens.
Het wordt hier achteraan knap eenzaam.
We stoppen 'n stukje verderop, schat.
Dat klinkt heel mooi. Waar heb je dat geleerd?
- In het oude land. - Wat betekent 't?
Zoals God mij zal behoeden, geloof me maar -
- zal ik ook u beschermen.
Hoe vaak ben je naar me toegekomen en keek ik vol verlangen naar je?
Hoe vaak keek jij zelfs niet naar me en verlangde ik toch naar je?
Die ziet er echt goed uit.
Wat sta je te lachen?
Kom op. Daar moeten we meer van weten.
- Wat wil je? - Wat we willen?
Iemand die zoiets draagt, is geen vogelverschrikker.
Sta op.
Ik zou je oren eraf moeten schieten.
Cim, herken je me niet? De Kid.
- Ik herken je wel. - We wisten niet dat ze je vrouw is.
- En dan zou het in orde zijn? - Het spijt me.
We wilden haar geen kwaad doen.
En dat is eigenlijk ook niet gebeurd. Hoe is 't, jongen?
- Geweldig. - Wie is dat?
- De zoon van Pat Jennings. - En wie is dat?
De zoon van Ned Barry. Ik ken 'm nog van drie turven hoog.
- Je zou doodgeschoten zijn. - Ik heb voor zijn vader gewerkt.
- Wat leuk. - Rijden jullie voor de lol rond?
Ik heb ook 'n tijd lang geleefd op de zuidelijke gastvrijheid.
Hebben jullie al ontbeten?
Schat, we hebben gasten voor 't ontbijt.
Draai je om, dan kan de dame uit 't water komen.
Wie omkijkt, krijgt 'n kogel tussen z'n ogen.
Kom er maar uit. Je wilt toch niet ziek worden?
- Ontbijten ze met ons mee? - Het zijn vrienden.
- We moeten gaan. We zijn te laat. - Waar gaan we heen?
Mevrouw, het spijt ons vreselijk als we u last hebben bezorgd.
Hopelijk neemt u Cim niks kwalijk.
Toen ik nog 'n koter was, volgde ik 'm overal.
Als hij op 'n boomstronk spuugde, deed ik 't ook.
Ik wilde later net als hij worden.
Als ik iets gedaan heb dat de sfeer tussen jullie vertroebelt...
Het is al goed.
- Je hebt ze gekwetst. - Gekwetst?
Ik ben bang van wel.
In het Westen stuur je niemand met 'n lege maag weg.
Maar dat leer je nog wel.
Je bent toch niet meer bang, hè?
Ik ben niet bang, maar wel steenkoud.
- En praat nooit meer voor je beurt. - Ik wacht tot jij zegt dat 't mag.
Gaat 't wel?
Wat is er gebeurd? Is je paard weg?
Ik heb nooit 'n paard gehad.
- Waar komen jullie vandaan? - Uit Missouri.
Heb je dat hele eind uit Missouri soms gelopen?
- Dat zal wel, want ik ben nu hier. - Wil je meerijden?
- Heb je daar bezwaar tegen? - Nee, maar u misschien.
- Ik heb m'n gezin bij me. - We schikken wel in.
- Sabra, dit is Tom Wyatt. - Mr. Wyatt, fijn u te leren kennen.
Dat is m'n gezin.
Wat zei u ook al weer over inschikken?
Ik zei dat we dat konden en ik denk dat 't wel lukt.
- Kom op. We mogen meerijden. - Pa heeft vervoer gevonden.
Dit is m'n vrouw. Zal ik m'n kinderen voorstellen?
Jij en de helft van de kinderen komen bij mij, de rest gaat daarin.
Instappen, voor deze arme man zich bedenkt.
- Wie gaat in welke wagen? - Dat maakt niet uit.
Hou ze omhoog, jongens.
Geweldig toch?
- We hebben 't gered, Sarah. - Daar ziet 't wel naar uit.
Hé, jij. Daar mag je niet stoppen.
- Hé, Yancey. - Ned, hoe is 't?
De laatste keer dat ik je zag, ver- kocht je paarden aan de cavalerie.
Die handel heb ik eraan gegeven. Het is me wat.
Ik krijg koppijn van al die mensen die nu al willen.
Ik durf nog niet aan morgen te denken. Moet je ze zien.
Er is niet genoeg land. Veel mensen zullen teleurgesteld zijn.
Is al dit land niet genoeg?
Op dit land kun je nog geen geiten hoeden. Maar daar -
- zo'n 20 kilometer verder, ligt 't vruchtbaarste land dat ik ken.
- Dat land moeten wij hebben. - Ongelooflijk.
- Ike, waar heb jij gezeten? - En waar heb jij uitgehangen?
Je lijkt wel 'n pruimenplukker. Heb je Sam Pegler gezien?
- Die is daar ergens. - Je moet Sam echt ontmoeten.
- Yancey heeft 't altijd over 'm. - Wil je 'n foto van ons nemen?
Goed dan, 'n groepsfoto.
Kijk naar 't vogeltje.
- Wat 'n miezerig vogeltje. - Daar ligt 't niet aan.
Het komt door jouw slechte gebit.
- Hé Mike, ouwe sladood. - Wie hebben we daar?
- Heb je Sam Pegler gezien? - Ike, kijk 's wie er is.
- Hoe gaat 't, Cim? - Prima.
- Grat, je hebt geen tijd verknoeid. - Kom 's langs.
- Hoe ken je al die mensen? - Schat, dat zijn ...
- Hé, Cimarron. - Waar heb jij gezeten?
Waar?
- Wie is dat? - Die mensen ken ik ook.
Hij had je wel mogen schrijven.
Dat leg ik je nog wel 's uit.
Spelden, naalden, katoen, Hamburgse kant.
Heb je ook snoep voor de kinderen?
Snoep? Kinderen, zoek maar uit.
Ik heb rode en groene snoep en onderin zit drop. Heb je 't?
- Hoe lang ben je getrouwd? - Twee weken.
Twee weken?
- Dame, de snoep is gratis. - Dit zijn niet onze kinderen.
Het geeft niet.
Tom, de wagen van Pegler staat daar. Ik zie je daar wel.
Indianen hebben net zoveel rechten. Iemand moet ze helpen.
- Moet je die kerels zien. - Afschuwelijk.
En die baby.
Terug naar 't reservaat. Stuur ze terug naar waar ze vandaan komen.
- Wacht 's even. - Bemoei je er niet mee, ouwe.
Hou op.
Hou op met vechten. Waar gaat dit eigenlijk over?
- Die indiaan mag hier ook zijn. - Laat je papieren 's zien.
Deze man staat geregistreerd. Hij heeft 't recht om hier te zijn.
Jullie hebben 't gehoord. De indiaan blijft.
Wegwezen. Iedereen doorlopen.
Ouwe, als je hier 'n krant wil opzetten -
- zoals je dat in Texas hebt gedaan, dan wordt 't je dood.
En het kan me niet schelen wie je vrienden zijn.
Kom, Millis.
Je bent me er een. Je zoekt de problemen op, hè?
Waarom ook niet?
- Sam Pegler, m'n vrouw Sabra. - Je wat?
Aangenaam kennis te maken. Mavis, kijk 's wie er getrouwd is.
- Arm kind. - Let maar niet op haar.
Dit is Jesse Rickey, een van de beste drukkers in het vak -
- als hij nuchter is.
- Ik heb hem nog nooit zien lachen. - Goed dat je die ruzie beslechtte.
Hij waagde z'n leven voor 'n indiaan.
We moeten 'm maar 's helpen.
Zullen we je even helpen?
Tom, pak jij die kant.
Dit is m'n vrouw.
Kom op. Allemaal tegelijk.
- Waarom noemen ze je Cimarron? - Hij is wild en gemeen.
- Dat betekent 't namelijk. - Alsof ik 'n heethoofd zou zijn.
Je bent met 'n gek getrouwd. Hij weet niet wat hij wil.
- Mooi wel. - Je pakt boeven. Je bent advocaat.
- Nu wil je boer worden. - Veeboer, ja.
- Binnen twee maanden ben je 't zat. - Dit keer niet.
Voor 't eerst in m'n leven weet ik wat ik wil: dat stuk land.
Nooit heb ik iets zo graag gewild. Ik heb er zelfs over gedroomd.
Ik ben vaak in deze streek geweest. Dan nam ik 'n handvol aarde -
- en rook hoe vruchtbaar 't was.
Als ik hier maïs zou zaaien, zou 't zo drie meter de grond uitschieten.
Ik wil m'n eigen voedsel verbouwen en m'n eigen vee fokken.
Je maakt één fout: Maïs schiet niet zomaar drie meter de grond uit.
Je moet ploegen en planten, schoffelen en irrigeren.
En dan wordt alles verpest door de droogte. En dan dat vee ...
Je bent me er wel een, jongeman.
Kom, dametje. We hebben 'n zware dag voor de boeg.
Je moet niet denken dat we iets kwaads in de zin hebben.
We waren 'm wat aan 't plagen.
Toch moet je één ding weten: Wij hebben die gek grootgebracht.
- Hij is als 'n zoon voor ons. - We hadden zelf geen kinderen.
Misschien kun je 'm overhalen om bij de krant te komen werken.
- Het is niet voor ons. - Dat komt er wel bij.
Het is vreselijk om alles te zien verdwijnen waarvoor je gewerkt hebt.
- We willen 't aan iemand doorgeven. - Iemand aan wie we 't nalaten.
Sam, je geeft ook nooit op, hè? Ik zie niks in dat krantengedoe.
Steeds weer als voorvechter op de bres te staan.
- Ik ben geen voorvechter. - Mooi wel.
In iedere omstreden zaak kies jij de verkeerde kant.
- Iemand moet dat doen. - Zie je nou wel.
Ik ga m'n tijd niet zitten verdoen achter 'n bureau.
Moet je 's zien wat 'n mensen.
Iedereen heeft wel 'n droom.
Wat heeft 't voor nut om hier te zijn als we onze dromen niet volgen?
Daar staan allerlei soorten mensen: Goede, slechte en gezochte mensen.
Mensen die door niemand of nergens gemist worden.
Maar ze dromen allemaal van 'n nieuw leven.
En hoeveel van hen zullen dat nieuwe leven nooit bereiken?
Ze zullen geen land vinden, niets.
Beste Mavis. Hoe hou je 't al die jaren met haar uit?
- Iemand moet 't doen. - Kom, schat.
Laat ze klaarstaan.
- Je mag wel 'n paard van me. - Ik kan niet rijden als de anderen.
Maak je geen zorgen. Nu ik zover ben, laat ik m'n land niet afpakken.
Het zal me hoe dan ook lukken.
- Je mag de postkoets niet missen. - Dat zal best wel lukken.
Neem dit maar mee, voor 't geval dat.
- Bedankt voor alles. - Succes, Tom.
Hopelijk krijg je je land.
- Blijf bij je moeder. - Hoe vinden we je?
- Ik vind jullie wel. - Neem afscheid van papa.
Kun je hiervandaan ons land zien?
Het ligt in die richting. Het ligt in 'n vallei met bossen.
Aan de andere kant ligt 'n heuvel met prachtig grasland.
- Ga je met ons naar de stad? - Is die al gebouwd?
Ze hebben bepaalde percelen bestemd voor stedenbouw.
De rest wordt allemaal boerenland. 65 hectare per perceel.
En allemaal gratis?
Al dat prachtige land, zo voor 't grijpen.
Ze zijn zover. Ik ga m'n paard zadelen.
Wat zal jij er komisch uitzien.
Hou op met preken. Help deze oude strijder omhoog.
Blijf allebei van me af.
- Ik heb geen hulp nodig. - Kom op, sir Galahad.
Pas goed op die heethoofd. Hij laat zich niet makkelijk temmen.
Hé Dixie, hoe kom je aan die broek?
Dixie, doe je mee in de race om land?
Ik weet al welk stuk ik wil hebben.
- Yancey, wie is dat? - Dat vertel ik je nog wel 's.
Blijf hier tot de race is begonnen.
Kom, kinderen. Stap in de wagen en blijf bij de paarden weg.
Kom, klim erop. Ik heb maar één paar handen.
De strijd gaat beginnen. Ben je ook zo opgewonden?
- Cecil, doe je jas dicht. - Anders doe ik 't wel.
- Ik heb geld. - Goed, klim maar achterop.
Ik heb betaald. Ik heb die man geld gegeven.
Laat me erop.
Klaar?
Het is pa. Volgens mij is 't pa. Hij heeft 't niet gehaald.
Is pa gewond?
Dan doe ik 't zelf wel.
Ik moet 't zelf doen.
Hé, soldaten. Ik ben over de grens, hè?
Ik ben over de grens. Ik heb 'n stuk land.
Millis, grijp 'm.
Help, Yancey.
Dit is nu mijn land.
- Wat zeg je me daarvan. - Inderdaad.
Dit land is zo vruchtbaar dat je alleen maar hoeft te zaaien -
- en de maïs schiet vanzelf omhoog.
- Dat heeft iemand me verteld. - Kom op, Dixie.
Als je dichterbij komt, schiet ik 'n kogel door je hoofd.
En je zou 't nog doen ook.
- Heb je 't land? - Niet 't perceel dat ik wilde.
Ik heb 's nagedacht. We zijn geen boeren. Wat moeten we met dat land?
Maar ...
Het is 't niet waard. Wat blijft er uiteindelijk over?
Ik ben 'n vrouw. Waar zijn m'n kinderen?
Ik ben 'n vrouw. Waar is m'n huis?
Ik ben 'n vrouw. Waar is m'n man?
Reumatische ridder.
Wie zal nu op z'n strijdros klimmen om ons voor te gaan in de strijd?
Wat heeft 't zonder jou voor nut?
Welk nut? Ik ben eenzaam.
Nu al voel ik me eenzaam.
Kadaster Oklahoma Registreer uw claim hier
We gaan onze claims registreren.
Ga in de rij staan om jullie claims te registreren. Weg bij de deur.
De waarheid zal u bevrijden
Jesse, waarom blijf je niet om met mij de krant uit te brengen?
- Wil je dat echt? - Iemand moet 't doen.
We hebben samen veel meegemaakt. Jij en ik, en die kwaaie, ouwe ...
- Kon je maar bij ons blijven. - Ik moet dingen voor Sam regelen.
Yancey, je steekt je weer in de wespennesten.
En 't eind van 't liedje is dat 't nog je dood wordt ook.
Tot ziens.
- Ik ga mezelf 's installeren. - Dat kunnen we beter allemaal doen.
Je weet waar je me kunt vinden.
Alles komt in orde.
Schat, blijf hier. Ik moet eerst andere zaken regelen.
- Yancey, waar ga je heen? - Ik ben terug voor je 't weet.
- Zoek nou geen moeilijkheden. - Een man heeft zo z'n plichten.
- Hier is alles anders. - En als hij je doodschiet, wat dan?
Zoek nou geen moeilijkheden. Je moet me helpen.
Ik ben zo bang. Ik weet niet wat ik moet doen.
Deze plek. Moeten we hier wonen en 'n gezin stichten?
- Ik wil niet bang zijn. - Alsjeblieft.
Sabra, alsjeblieft. Het is mijn schuld.
- Ik moet meer voor je zorgen. - Help me. Zeg wat ik moet doen.
Luister, schat. Alsjeblieft.
Ik heb jou veel meer nodig dan jij mij. Jij moet mij helpen.
Ik hou zo veel van je.
We moeten geduld met elkaar hebben. Meer niet.
Wat moeten we doen?
We gaan naar huis.
We zijn hierheen gekomen om te blijven.
En dan blijven we ook. Of niet?
de Oklahoma Wigwam de waarheid zal u bevrijden
- Sabra, wanneer komt de baby? - Over 'n paar weken.
Kom op. Breng 'm daarheen.
Ik schiet de fles uit z'n hand. Wie wedt? Ik zet vijf dollar in.
- 50 dollar dat 't niet lukt. - Dat is heel veel geld voor ons.
Je mag 't volle bedrag inzetten of 'n deel ervan.
Maar één ding: Waarom zouden we een van onze eigen mensen doodschieten?
Hé, Moses. Ja, jij.
- Of heet je Izzy? - Ik heet Sol.
Sta stil.
Steek je armen uit.
Je doet wat ik zeg.
Steek je armen uit of ik haal je van boven naar beneden open.
Moses, maak je maar nergens zorgen om.
Iedereen, achteruit. Ik moet kunnen zien waarop ik schiet.
Mevrouw, 't spijt me geweldig.
Stelletje nietsnutten. Jullie moesten je schamen.
Pas goed op haar, Sol.
Dat gezicht van 'm, toen die flessen aan stukken gingen.
Die vent was bang. Ik heb nog nooit zoiets leuks gezien.
- Heb jij geschoten? - Mogen je eigen mensen je niet?
Ik vraag 't je niet nog 'n keer.
Was jij 't of niet?
Ik was 't niet, maar laat dat je niet tegenhouden.
Ik heb 't gedaan, Cim. Ik was 't.
Ga je dat ook in je krant schrijven?
We zullen ervoor zorgen dat je genoeg kunt schrijven, hè jongens?
- Ik ben geen kind meer. - Maar ook geen zuiplap.
- Denk je dat dat stoer is? - Behandel me niet als 'n kind.
Ik zorg voor onderdak voor je en 'n baantje bij de krant.
- Wie denk je wel dat je bent? - Een vriend.
Denk je dat je vader trots zou zijn als jij je leven verzuipt?
- Ik ben niemand. - Ik heb beloofd op je te passen.
Als ik je naar school stuur, maak je dan wat van jezelf?
Neem 'n besluit of ga dezelfde weg als je vader.
Dat kan niemand wat schelen. En niemand zal je tegenhouden.
Maar als je 't zelf wil, dan kun je iets van jezelf maken.
Ik heb vertrouwen in je.
Dat kun je beter maar niet doen.
Denk er 's over na.
Hé, wegwezen. Tot ziens, Cim.
Wat wil die indiaanse eigenlijk?
Ik moet ergens heen, maar ik blijf niet lang weg.
- Het eten is klaar. - Wil je 't voor me warmhouden?
Ik ben terug voor je 't weet.
Blijf bij haar tot ik terug ben.
Opschieten. Knoop 'm op.
Achteruit. Naar achteren.
Vraag Sol om Mrs. Wyatt te halen. Yancey is nog niet terug.
Gaat 't wel?
Laat 'm hangen. Hij heeft 'n paard van me gestolen.
We willen dat de andere indianen 'm zien hangen.
- Je hebt me toch gehoord? - Zeker.
Ik was ertegen, Yancey. Ik wist niet dat ze zover zouden gaan.
- Waarom is Yancey nog niet terug? - Die kan wel voor zichzelf zorgen.
- Ik ben nu overal bang voor. - Logisch toch? Drink maar.
Toe dan. Het is goede whisky. Het kan echt geen kwaad.
Een kind krijgen is niet zo erg als ze allemaal zeggen.
- Deed dat pijn? - Een beetje.
Een beetje pijn hoort er wel bij. Drink maar. Het is goed voor je.
Ga nu maar lekker liggen en geniet ervan.
Ze lachen. Hoe kunnen ze nou op zo'n moment lachen?
- Drink nou wat. - Niet als ik 'n kind krijg.
Waarom ben je zo zenuwachtig? Jij hebt al tien kinderen.
Ik ben niet zenuwachtig, ik heb dorst.
Cimarron. Wat is dat voor naam?
- Yancey wilde 't per se. - En als 't een meisje is?
Een meisje? Die stuurt hij meteen terug.
- Dat zou hij nog doen ook. - Een meisje kan niet.
Dat zei ik ook, en ik heb er acht.
Heren, u bent vader.
- Yancey. - Alles is in orde, schat.
Lieveling.
- Hé, Tom. - Hoe gaat 't, Yancey?
- Dat is 'n knap bouwwerk. - Ziet 't er 'n beetje echt uit?
Hij staat in dit tijdschrift.
de nieuwste olieboortechnieken
- Je hebt mooi werk geleverd. - 210 meter diep, en nog niks.
Je advies heeft me niet veel geholpen.
Ik had 't voor tien dollar per hectare moeten verkopen.
Die mensen uit 't oosten gaven niet zomaar hun geld weg.
Op dit land is niets te vinden, dus moet 't eronder liggen.
- Hoe ver eronder? - Als je water vindt, zit je goed.
- Ik ben nog eerder in China. - Je moet 't anders bekijken.
Als je niet naar olie zou boren, wat zou je dan doen?
- Niets. - Dat bedoel ik.
- Tot ziens, Tom. - Etenstijd.
- Stil, vrouw. - Het eten staat op tafel.
Kom je nou naar binnen?
- Stil, vrouw. - Kom nou binnen, Tom.
Helemaal gek is ie. Hij is alleen met dat ding bezig.
De aardappels rotten weg in de grond. Iedereen lacht 'm uit.
Kom je nou binnen. Ik voer je eten aan de varkens.
Weet je wat je ermee kan doen ...
Hij heeft ze de afgelopen jaren wel beziggehouden.
Het is net of ze op 'n dolle hond jagen.
Je kiest altijd de verkeerde kant.
Iedere krant heeft 'n redactioneel commentaar.
"De gevaarlijkste staatsvijand sinds Billy de Kid."
"Wil Oklahoma 'n echte staat worden, pak dan deze moordenaars."
- Alleen jij ... - Je begrijpt 't niet.
Acht mensen zijn er al dood. En hoeveel banken hebben ze overvallen?
De vader van die jongen was een van de grote veeboeren uit deze streek.
Toen gaf de regering 't land 'n andere bestemming.
De boeren kregen drie dagen om hun vee te verkopen.
De kopers hebben dat natuurlijk uitgebuit.
In één dag verloor die man alles wat hij had opgebouwd.
Weet je wat er met hem is gebeurd?
Vier maanden later werd hij dood- geschoten omdat hij vee stal.
Stel je 's voor dat je acht bent, net als die jongen.
- Wat zou zoiets met je doen? - Dat wist ik niet.
Het ergste is dat ik 'm had kunnen helpen, wat voor 'm had kunnen doen.
Maar ik nam de moeite niet.
Ik nam de tijd er niet voor.
We hadden al 't geld kunnen hebben. Je luistert ook naar niemand.
Steeds als ik over de stad Osage begin, verander jij van onderwerp.
Dat heeft toch niks te maken met Yancey Cravat, hè?
Ik ben je spuugzat. Ik wil je niet meer zien en ruiken.
Ga maar waar je heen wilt. Ga hier weg.
Dat maakt me niks uit.
Hoss, ga je met mij mee?
Ik blijf bij hem.
Dat weet ik genoeg.
Wes, goed dan.
Wil je de trein overvallen? Dan doen we dat toch.
Om heel eerlijk te zijn, het kan me geen barst meer schelen.
Kom, Hoss.
Hé Dixie, hoe gaat 't?
Dat is 'n mooi rijtuig, Dixie.
Ik zoek 'n advocaat. Ben jij nog steeds advocaat?
Ik denk dat ik het 'n beetje verleerd ben.
Ik heb ook niet zo'n goeie nodig.
In dat geval ben je aan 't goede adres.
Wil je niet even zitten?
Wat kan ik voor je doen?
- Schiet op, Yancey. We zijn laat. - Ik heb nog zaken te doen.
- Dan wacht ik wel. - Schat ...
Cimarron, ga met Ruby spelen. Maar niet de straat op, hoor.
Schat ...
Mogen we 'n beetje privacy?
Dat is gebruikelijk, snap je?
Ik luister toch niet. Ga je gang maar.
Zou u 't willen horen, Mr. Jesse?
- Zullen we naar buiten gaan? - Ik moet officiële papieren hebben.
Om de boerderij te verkopen. Kun jij die opstellen?
Als je 't niet kan, ga ik ergens anders heen.
Natuurlijk. Dat regel ik wel voor je.
Dit zijn alle gegevens. Wie de koper is, en het bedrag.
Als de papieren klaar zijn, breng ze dan naar de boerderij.
Die vrouw heeft wel lef, zeg.
Ze wil dat hij de papieren opstelt, die ...
- Je moet me nu over haar vertellen. - Er valt niks te vertellen.
Ze hebben de Cherokee Kid ingesloten bij de remise.
Hoss, kom terug.
Cim, kom terug.
Ik zei toch dat we niet naar Osage moesten gaan.
Ik heb me dus vergist.
We moeten zien weg te komen voor ze ons omsingeld hebben.
- De school. - Daar schieten ze niet op ons.
Kinderen, allemaal de hoek in.
Niet schieten. Ben je gek geworden? Er zitten kinderen in die school.
Ga liggen. Ga op de grond liggen.
- M'n zoon is binnen. Ga 'm halen. - Er zijn nog meer kinderen, hoor.
- Kid, ik wil met je praten. - Bemoei je er niet mee, Cim.
Blijf daar.
Laat je geweer vallen als je de kinderen vrij wilt krijgen.
Laat vallen.
Haal onze paarden.
Sol, haal hun paarden.
Zet ze bij de deur neer.
Dat is ver genoeg.
- Nu kunnen we wegkomen. - Wat doe je nou?
Laat dat meisje met rust.
- Ik kom naar buiten met dit kind. - Dat kan je mooi vergeten.
Kinderen, eruit.
Ik zei toch dat je geen vertrouwen in me moest hebben.
Dat zei ik toch?
Daar is Mrs. Cravat. Zij weet wel waar Yancey is.
Ik zei 't al: U kunt 't lezen in de volgende editie van The Wigwam.
Blijf hier. Ik kleed me even om.
Daar ben je.
Iedereen zoekt je. Journalisten uit alle windstreken.
Ze willen foto's maken als je de cheques overhandigd krijgt.
Ik heb ze.
Alsjeblieft, schat. Je beloning.
- Ik heb ze niet gedood voor geld. - Waarom ging je dan naar binnen?
Ik voelde me verantwoordelijk.
Je verantwoordelijkheid ligt hier. Je waagt je leven voor anderen.
En dan verscheur je 'n cheque die Cim 'n zekere toekomst kan bieden.
- Niet door iemands zoon te doden. - Erg dat je zoiets hebt meegemaakt.
Nu het voorbij is, moeten we 't praktisch bekijken.
Verscheur onze rekeningen ook maar.
Iedere dag knoop ik de eindjes aan elkaar.
Zou 't je niks uitmaken als ik dat geld aanpakte?
Hoe kan ik 'n man als jij begrijpen? We hebben wel 'n kind, hoor.
Z'n opleiding kost geld. Dan heeft hij 'n voorsprong in 't leven.
Maar wat kan jou dat schelen, hè? Je hebt net zijn geld verscheurd.
Hoe zit 't bij jou daar binnen?
Jij wilt steeds maar in 't centrum van alle opwinding staan.
- Je kent geen verantwoordelijkheid. - Wat wil je?
Is 't wel 's bij je opgekomen dat jij 't fout ziet?
- Wat wil je nou eigenlijk? - Net als de anderen zijn.
Misschien dat jij en ik ... Misschien zien we de dingen anders.
Dat denk ik ook.
Er is nog iets anders.
Ik weet 't niet, -
- maar misschien heb je de verkeerde man uitgekozen.
En hoe zit 't met jou?
Ben ik de verkeerde vrouw?
Ik kan 't je niet naar de zin maken.
Het lukt me niet, Sabra.
Zoon, hopelijk zal je later als je oud bent, -
- je kleinkinderen vertellen over de dag dat dit 'n beschaafde stad werd.
Begrijp je me? De dingen die nu hier gebeuren, -
- die mogen eigenlijk niet gebeuren.
En dan is er nog iets, en dat is veel belangrijker: -
Luister naar je moeder.
Zij is de enige hier in huis met verstand.
Daar mag je nooit aan twijfelen. Wat er ook gebeurt -
- en wat de mensen ook zeggen.
We doen net of we haar niet zien. Wat 'n mooi paardje is dat.
Ons paard. Ja, ons paard.
Ik zei tegen mezelf: "Als ik dat land kan krijgen, -"
"- dan weet ik zeker dat al m'n problemen zijn opgelost."
Maar zelfs als ik 't zou hebben, zijn m'n problemen niet opgelost.
Dat ligt er natuurlijk aan wat je problemen zijn.
Jij hebt je land, maar 't heeft je problemen niet opgelost, hè?
Het heeft wel één ding opgelost: -
Jij hebt 't niet gekregen.
Dixie, luister.
Heb ik je ooit gezegd dat we zouden gaan trouwen en hier wonen?
- Nee. - Dat heb ik nooit gedaan.
Maar je hebt ook nooit 't tegendeel gezegd.
Ik heb heel veel aan je moeten denken.
Ik hou van je.
Je bent hier gekomen om de papieren te brengen. Dank je.
Leg de rekening maar op de tafel.
Zo'n briesje voelt lekker.
Voel je je nu wat beter?
Als ik op 'n heuvel sta, moet ik altijd schreeuwen.
Als je mijn heuvel wilt lenen om te schreeuwen, ben je altijd welkom.
- Doe je 't vaak? - Schreeuwen?
- Heb jij dat niet nodig? - Ik ben uitgeschreeuwd.
Heb je ideeën?
Jazeker.
Ik heb veel ideeën. Maar 'n man kan niet twee hoeden dragen.
Nee, niet tegelijkertijd.
- Wat ga je nu doen? - Ik weet 't niet.
Terug naar waar ik voor op de loop was, denk ik.
Maar als ik 'n man had gehad ...
Toe nou, zeg. Je hebt nooit geprobeerd om 'n man te krijgen.
Je hoeft maar met je ogen te knipperen en ze komen eraan hollen.
Weet je, 'n man kan altijd -
- 'n nieuwe hoed kopen als z'n oude hoed 'm niet past.
Als hij dat wil.
Wie draai je 'n rad voor de ogen? Jezelf, maar mij niet.
Ik ken je. Ik herken de tekenen.
Je bent bij mij weggegaan en je gaat ook bij haar weg.
Je hebt de drang om verder te trekken. Dat is altijd zo geweest.
Ik zie 't in je gezicht. Zelfs 'n gezin kan je niet vasthouden.
Je weet 't zelf ook, hè? Zeg me in m'n gezicht dat ik me vergis.
Misschien ken je me niet zo goed als je denkt.
Het is tijd, kinderen. Iedereen naar binnen. De school begint.
De laatste bel, kinderen. Naar binnen.
- Ik wil naar school. - Nog even en dan ben je oud genoeg.
- Dan huil je om thuis te blijven. - Hij gaat niet huilen.
Dat weet ik wel zeker. Je ziet er echt uit als 'n dametje.
Snel. Je wilt de eerste dag toch niet te laat komen?
Hopelijk doet ze 't beter dan ik.
Ik werd de eerste dag uit de klas gestuurd.
- Dat geloof ik niet. - Papa, kijk.
Ze willen me niet.
Uw verzoek betreffende 't indiaanse meisje: -
We hebben unaniem besloten om uw verzoek af te wijzen.
Denk je dat ik er nu 't zwijgen toe doe?
Dan krijg je veel vijanden.
Als je zo gek op die indianen bent, eet je ook maar van ze.
Als je die onzin in de krant zet, trekken wij onze advertenties terug.
Goed.
Laten we 't bloed van onze kinderen zuiver houden en hun hoofden leeg.
Er is net 'n telegram van 't persbureau binnengekomen.
Wat zeg je me daarvan. Sabra, wat zeg je me daarvan?
"De president heeft de opening van de Cherokee Strip aangekondigd."
2,5 miljoen hectare land. Daar is de race op Oklahoma 'n picknick bij.
- Waar heb je 't over? - Schat, zeg nou niet meteen nee.
Ik wil er niets over horen. Het kan me geen zier schelen.
- We kunnen erover praten. - Het interesseert me niet.
Laten we nou alsjeblieft gaan.
En alles achterlaten? We zijn hier net op orde.
En waarom? Om opnieuw met niets te beginnen?
We hebben nu 'n kind.
- Goed, dan gaan we met vakantie. - Moet dat vakantie voorstellen?
Dit is de belangrijkste gebeurtenis in onze geschiedenis.
- Wil je echt niet even kijken? - Wie moet dan de krant leiden?
Cim kan met ons mee en Jesse leidt de krant wel.
Ik wil er niet over praten. En kijk niet zo, we gaan niet.
Je gaat niet en daarmee uit.
Nou, dan is de discussie gesloten.
Kom, Yancey. We wachten op je.
Weet je zeker dat je niet meegaat?
Zoon, wees lief voor je moeder.
Ik breng iets heel moois voor je mee.
Kijk niet zo treurig. Ik ben terug voor je 't weet.
Ik wil met papa mee.
Als je de een schoenen geeft, moet je ze allemaal schoenen geven.
Ik betaal je, als ik olie heb aangeboord. Dan betaal ik je dubbel.
Dank je, Sol.
En nu jij.
Je bent dus bij de bank geweest, maar ze wilden je geen geld geven.
Nu kom je bij mij voor geld.
Heb je 'n onderpand?
Dan zou ik niet hier zijn.
Vriendschap is één ding, maar zaken zijn zaken.
Als je niks hebt om in onderpand te geven ...
Wat is dat? Een opwindhorloge? Geef dat maar.
Dat is 'n goedkoop klokje. Die kun je overal kopen.
Waar heb je 't over? M'n hele leven heb ik al zo'n klokje willen hebben.
Jij krijgt de lening en ik 't klokje. We zijn akkoord.
Doe de deur dicht. Ik leg 't wel op de tafel.
- Cim, voor jou. - Voor mij?
Kijk, mijn naam staat erop.
- Een cadeautje uit Alaska. - Er zal vast 'n brief bij zitten.
Papa komt naar huis. Ik weet 't zeker.
- Wat is 't? Een berenvel? - Ja, 'n prachtig berenvel.
- Wat moet ik ermee? - Doe niet zo ondankbaar.
Het gaat om de gedachte. Er moet toch 'n brief in zitten.
Ik kan geen brief vinden.
Dan zit ie vast hier in.
Wat 'n tanden.
Wat 'n klauwen.
Hij was twee meter 50. Die eet zo 'n mens op.
Doe de groeten aan je man. Komt hij binnenkort terug?
Geen idee. Hij is weg voor zaken.
Grote zaken geven grote problemen.
Het moeten wel heel grote zaken zijn als hij al vijf jaar niet thuiskomt.
Goedenavond.
- Ik dacht dat je wilde flirten. - Dat doe ik ook.
- Zal ik je naar huis brengen? - Goed.
Wat kan jou 't schelen? Laat ze maar kletsen.
Dat geroddel doet me niks.
En wat mij betreft: Ik wou dat 't waar was.
Sol, waarom ga je niet trouwen?
- Is dat 'n aanzoek? - Wel als ik verstandig was.
Verstand. Dan ben ik uitgeteld.
Wat water is voor vuur, is verstand voor de liefde.
Niet iedereen die verliefd is, doet gekke dingen.
Er is liefde en liefde.
Als vrouw kan ik van iemand houden. Maar Yancey, sorry dat ik 't zeg ...
Dat is 'n man om van te houden.
Bedankt voor de hoed. Is 't geen schoonheid?
Tot ziens.
Vrouwen. Je wast 't er zo weer af.
Hoe durft 'n vrouw zo te lopen?
Adverteren brengt z'n geld op.
Sol, mag ik je iets vragen?
- Alles wat ik heb. - Wil je 't je vriendin vragen?
- Nee. - Je weet niet wat ik wil vragen.
- Weet zij waar Yancey is? - Heb je 't gevraagd?
- Zoek de problemen nou niet op. - Dus ze weet 't.
Ik kan 't beter zelf gaan vragen.
- Sabra, dat kan je niet doen. - Zeker wel.
Kom maar even hier. Dat is veel rustiger.
Ga zitten. Hier kunnen we praten.
Ik had 'n smoes voorbereid, maar die zou jij toch niet geloven.
Goed zo. Je schijnt te weten hoe ik werk.
Je weet ook dat ik niet iemand ben met 'n hart van goud.
Als ik dat wel had, zou ik 't voor twee keer de prijs verkopen.
- Weet je waarom ik hier ben? - Ik weet helemaal niets.
Zeg 't me maar ronduit.
Ik heb reden om aan te nemen dat jij weet waar m'n man is.
- Ik wil dat je me zegt waar hij is. - Waar hij is?
- Je maakt 't niet makkelijker. - Waarom zou ik ook?
Ik heb niets meer van m'n man vernomen.
In twee jaar niet. Ik weet niet eens of hij nog leeft.
- Hij is niet dood. - Heeft hij jou dan geschreven?
Je wilt weten waar hij is én of hij me geschreven heeft?
Het is toch niet zo gek dat ik nieuwsgierig ben?
Jullie fatsoenlijke vrouwen verbazen me steeds.
Vragen jullie je dan nooit af wat de mensen ervan zullen zeggen?
Ik wist niet dat ik er 'n preek bij kreeg. Is die gratis?
- Bij mij is niets gratis. - Dan had ik de prijs moeten vragen.
Misschien is 't het niet waard.
Je man zit op Cuba. Hij is bij de cavalerie gegaan.
Dank je. Ik wil graag meer weten, maar 't zijn vast mijn zaken niet.
Denk je dat echt?
Maar ik geef jou niet 't genoegen dat ik erom ga vragen.
Ik vroeg me al af waarom Yancey met 'n vrouw als jij is getrouwd.
- Nu begin ik 't te begrijpen. - Weet je ook waarom hij weg is?
Jij dan niet?
Misschien.
Goed, ik vertel 't. Hij heeft me niet geschreven, maar z'n maat Mac.
Verbaast 't je dat ik je dat vertel?
- Heel erg. - Mij ook wel 'n beetje.
Ik had 't jou vast niet verteld als de situatie andersom was geweest.
Ik had 'm zo van je afgepakt als ik 't idee had dat ik dat kon.
- Ik ben blij dat je 't zo stelt. - Je hebt die man in je greep.
Daar ben ik niet zo zeker van.
Ik heb 's horen zeggen dat 'n vrouw uit drie delen bestaat: -
Het ene deel is moederschap, het andere vriendschap.
En het derde deel ... Nou ja, je weet wel. Dat.
En dat derde deel zit me dwars, hoewel ik 't heel graag zou willen.
Ik zal je wat vertellen. Kijk maar wat je ermee doet.
Ik zou me daar geen zorgen over maken.
En ik ben niet bepaald 'n groentje. Ik heb 'n oog voor die dingen.
Meen je dat nou echt?
Dat is zo'n beetje 't aardigste compliment dat ik ooit heb gehad.
- Dank je. Goedenavond. - Goedenavond.
Goedenavond. Heel erg bedankt.
Goedenavond, Mrs. Lancey. Goedenavond, Mrs. Kuy.
Nou ja.
de cavalerist uit Osage Yancey Cravat
Toe maar, Cim. Ga je vader zoeken.
Kom, Ruby. We gaan papa zoeken. Papa.
- "Welkom thuis, papa." - Sabra, doe niet zo koppig.
- Je moet 'm gaan afhalen. - Het kan me niets schelen.
Hij blijft vijf jaar weg en dan moet ik 'm van 't station afhalen?
Wie denkt hij wel dat hij is? Wat 'n lef om terug te komen.
Hij hoeft niet te verwachten dat ie zomaar m'n leven binnen kan komen.
Ik zou gek zijn als ik zo'n egoïstische, onverantwoordelijke ...
En jij blijft hier. Je gaat nergens heen.
Ik wil dat er mensen bij zijn als ik 'm z'n vet geef.
- Yancey zit hier niet. - Hier ook niet.
- Dat moet toch wel. - Papa zit niet in de trein.
- Waar is ie? - Hij zit niet in de trein.
Hij is niet teruggekomen.
- Weet je 't zeker? - Dat is hem ten voeten uit.
Het comité heeft de hele trein afgezocht, maar hij was nergens.
Ik wist dat je thuis zou komen.
Zoon, ik weet dat ik geen echte vader voor je ben geweest.
Maar dat wil ik goedmaken, als je me de kans geeft.
Ik wil 't met jullie allebei goedmaken.
Wil je je ouwe vader 'n nieuwe kans geven?
Denk je dat er nog 'n lachje af kan?
Ik heb 't dan wel niet verdiend, maar misschien -
- kan ik al vast 'n voorschotje van volgende week krijgen.
Wat vind je ervan, zoon?
Laat me erin. Ik ben Tom Wyatt.
Het is Tom Wyatt. Olie. Proef 't maar.
Olie. Ik heb olie aangeboord.
We zijn rijk.
- Daar gaat je geld. - Wat is er zo grappig aan?
Het geeft niet, mama. Dan ga ik volgend jaar wel studeren.
Het is niet grappig.
Houdt u van beeldjes, senator? De schoonmaak kostte 100.000 dollar.
- Ga hier zitten, schat. - Dank je, Tom.
Senator, deze heb ik in Milaan gekocht.
Hem 'n senator noemen? De windbuil.
- Die man kan helemaal niks. - Een hors d'oeuvre, mevrouw?
Hoe kom je daaraan? Van 'n lilliputter?
Toen ik arm was, at ik zulke dikke sandwiches.
Zij snijden zes sandwiches uit één boterham.
Kom 's, Tom. Wil je iets grappigs horen?
Waarom is 't indianenreservaat op die plek gekomen?
Omdat de grond waardeloos was. Niemand wist wat ie ermee aan moest.
Die 2000 indianen wonen nu in het rijkste land ter wereld.
Ze hebben in 't reservaat olie aangeboord. Hoe vind je dat?
- Dat is nou de Voorzienigheid. - Zeker weten.
Ik heb 't allemaal opgekocht. Iedere druppel olie is van mij.
Drink wat op m'n nieuwe olieveld. Ik schenk wel wat champagne in.
Nee, bedankt.
Kom, Sabra.
Ben je nou tevreden? Iedere keer als ze ons eindelijk accepteren, -
- lig jij weer dwars. Je had beloofd 'n heer te blijven.
Dat heb je me toch beloofd? Wat heeft hij voor iets ergs gedaan?
Hij heeft de indianen betaald voor de olierechten. Zaken zijn zaken.
- Zo heb ik 't nog nooit gezien. - Dat zal wel niet.
"Wyatt belazert de indianen?" Dat kan je niet in de krant zetten.
- En dat heb ik 'm al gezegd. - Hiervoor hebben we nou de krant.
- Papa heeft gelijk. - Wie vroeg jou wat? Dit is laster.
- Ze maken ons kapot. - Ken je die indianen?
Ze krijgen nog geen vijf cent van al dat oliegeld.
- Tom Wyatt, ik zal je ... - Je kunt niks bewijzen.
Ik weet ...
Ik weet dat ik 't niet kan bewijzen. Maar dat weten zij niet.
Als je met boeven te maken hebt, en je weet dat je gelijk hebt, -
- dan moet je er 'n grote toestand van maken.
En wat gebeurt er met die boeven? Die gaan er als 'n haas vandoor.
We gaan Tom Wyatt daar weghalen.
We maken die indianen miljonair.
Geef 'm maar 'n zwiep, Jesse.
Zwendel met olie indianen bevestigd
Ik moet om m'n eigen huid denken.
Wacht 's even, Rollins. Hoe zijn ze dit in Washington te weten gekomen?
Het staat in alle kranten.
Ik laat dit niet op me zitten.
Yancey, kijk uit. Die maffe indianen.
Ze denken dat de straat van hun is.
- Ze zouden je moeten helpen. - We geven 'm wel 'n duwtje.
Jongens, helpen jullie even?
Ik loop wel naar de bijeenkomst van de Brave Burgers Club.
- Gefeliciteerd. - Waarmee?
Er is 'n telegram gekomen.
Je moet naar Washington. Ze willen je benoemen tot gouverneur.
- Fantastisch, hè? - Ze konden zeker niemand vinden.
Je maakt toch geen grapje? Wil je nog niks tegen Sabra zeggen?
- Waarom niet? - Misschien wil ik 't wel niet.
- Ik heb 't niet op politici. - Ik zeg verder niks.
Als je 't haar niet wilt vertellen, gaat 't om jouw nek, niet de mijne.
Het is me toch wat.
Wat doe je daar? Lummel je wat rond?
Ik krijg hier zo 23 vrouwen op bezoek en jij zit daar maar.
Je zou vanmiddag Jesse kunnen helpen.
Heb je de salade gemaakt? Je hebt 'm niet gemaakt?
Wat doe je? De Brave Burgers Club komt zo.
- Er is vandaag 'n indianenfeest. - Er komen hier zo 23 vrouwen.
Heb je die vulling van ananas en marshmallows al gemaakt?
Je kunt me niet alleen laten.
Ze moeten weg.
Ik ben hun lompheid en hun familieleden zat.
- Maar op 'n dag als vandaag ... - Jij zei haar dat ze konden gaan.
- Ik heb beloofd ze weg te brengen. - Je gaat niet.
Als je niet bij haar weg kan blijven, moet zij weg.
Ik zal er met je vader over praten.
Hallo, ik ben Theresa Grayfoot. Ik ben Sally Crowfoot.
- Maar ze ... - Hopelijk is alles goed.
Alles is klaar om opgediend te worden.
- Zijn we soms te vroeg? - Nee, de anderen zijn te laat.
Yancey, het is bijna drie uur in de nacht.
Wat?
- Maak je me daarvoor wakker? - Cim is nog niet thuis.
- Laat die jongen met rust. - Het is drie uur.
- Het is geen kind meer. - Hij is weg met die indianen.
Ik maak me zorgen om 'm. Hij heeft nergens zin in en geen ambitie.
- Het is menens tussen hem en Ruby. - Dat is prima.
- Hij heeft dus smaak. - Zie je niet dat ik me zorgen maak?
We hebben maar één zoon. Meer niet.
Hij staat steeds verder weg van ons. Dat is onze schuld, van ons allebei.
We moeten er iets aan doen voor 't te laat is.
Je maakt je echt zorgen om 'm, hè?
Je hebt beloofd om alles goed te maken wat je hebt nagelaten.
Hij moet deze stad uit, naar 'n andere omgeving.
Ik weet dat we nooit zo rijk zullen worden als de anderen.
Wat is dat?
O jee.
Dit kan de oplossing zijn, als hij de zoon van de gouverneur wordt.
Ze willen alleen dat ik erover kom praten.
Bedoel je dat je 't misschien niet wordt?
Vrouwen. Als ze geen zorgen hebben, maken ze zich daarover zorgen.
- Ik ben zo zenuwachtig. - Waarom ben jij zenuwachtig?
Ik weet niet meer hoe ik me onder beschaafde mensen moet gedragen.
Yancey, luister. We zijn op 'n feest uitgenodigd.
- Prima. - Niet 'n feest, maar hét feest.
Het nieuwjaarsfeest van 't Congres. Fantastisch, hè?
- Had u nog meer gewenst, sir? - Nee, dank je.
Gelukkig nieuwjaar.
- Fantastisch, hè? - Zeker.
Sabra, m'n Sabra. Gelukkig nieuwjaar, liefje.
- Wie zijn die Lou Brothers? - Dat is maar één man, volgens mij.
Hij zit in de benoemingscommissie, dacht ik.
- Waarom wil hij ons spreken? - Geen idee.
- Zou er iets mis zijn? - Dat dacht ik niet.
Ik kan gauw naar boven gaan om uit te zoeken wat er is.
Dat doe ik. Dan kan jij je mooie feestjurk aantrekken.
- Wat vind je daarvan? - Ik vind alles goed van je.
Weet je, Sabra. Ik heb 's nagedacht.
Wat je al die jaren van ons huwelijk hebt moeten doorstaan.
Ik begrijp niet dat je dat allemaal hebt opgebracht.
- Moet ik 't soms ontkennen? - Ik zal je wat vertellen.
Vanavond, op oudejaarsavond, heb ik 'n beslissing genomen.
En wil je weten wat dat is? Dat ik 't allemaal zal goedmaken.
Dat ga ik proberen.
- Schat, ik moet me scheren. - Beloof je dat?
Ik weet wat je wilt zeggen. Ik beloof 't. Vanavond -
- zal ik proberen me als heer te gedragen.
Ga maar. Je ziet er geweldig uit, zonder sigaar dan.
Blijf niet te lang weg.
- Wacht, wacht, wacht. - Wat, wat, wat?
- Ik zie niks. Draai je om. - Alles is wel in orde.
Ik ben zo gelukkig.
Mr. Cravat, ik ben Lou Brothers. Kom binnen.
Gelukkig nieuwjaar. Het is 'n eer om u te ontmoeten.
Dit is Mr. Walters. Mr. Self.
Mr. Greer en Mr. Hodges.
Zo vaak ontmoet je niet 'n beroemde krantenman of 'n groot landgenoot.
Vanavond allebei, verenigd in één persoon.
En ook nog 'n oorlogsheld.
Wat 'n complimenten, zeg. Hoe was de reis, Yancey?
Ik had jou hier niet verwacht.
In de grote stad kun je altijd het onverwachte verwachten.
- Dat merk ik. - Alles in orde? Ook je kamer?
Ja, prima.
Ga zitten. Doe maar of je thuis bent.
Bereiden we ons voor op 'n nachtje poker?
Deze jongens kom je tegen als je gouverneur bent.
Je weet 't: Wat goed is voor de olie, is goed voor Oklahoma.
En wat goed is voor Oklahoma, is goed voor 't land en de wereld.
Alles wat die man onderneemt, brengt je tot diepe ontroering.
Is er iets heel bijzonders dat je in Washington wilt doen?
M'n mensen kunnen 't voor je regelen.
- Ik schenk even bij, gouverneur. - Dat ben ik nog niet.
Je hoeft alleen nog maar te tekenen. Ja, mannen?
Als jij 't zegt, Tom.
Het gaat hierom, Yancey. Je praat nu met de commissie.
Wie wij voordragen, wordt automatisch benoemd.
Zijn dat echte diamanten die je draagt? Prachtig zijn ze.
Als ik zie hoe ver je 't hebt gebracht, -
- als ik dit zo zie. Allemachtig, dat is niet mis, hoor.
Ik ben m'n oude vrienden niet vergeten en zij vergeten mij niet.
- Wat bedoel je daarmee? - Je wil 't mij horen zeggen, hè?
Dat weet ik niet. Probeer maar 's, dan zien we wel wat er gebeurt.
Je moet 't zo zien, Yancey.
We vragen van niemand om oneerlijke dingen te doen.
Maar met 'n beetje medewerking ...
Geen medewerking, geen gouverneur?
Daar komt 't wel op neer.
Juist, ja.
Jullie schenken hier goede drank.
We zullen wel zien, Tom. We zullen wel zien.
- Gelukkig nieuwjaar, heren. - Gelukkig nieuwjaar, Yancey.
Ik kan er niet over uit. Ik kan er echt niet over uit.
M'n man wordt gouverneur. En ik dans.
Laten we nog 'n keer dansen.
Ik wil draaien en draaien.
Ik voel me duizelig.
Ik vreesde 'n nieuwe teleurstelling. Ik durfde er niet aan te denken, -
- want iedere keer als ik ergens op reken, word ik teleurgesteld.
Deze keer heb ik er niet aan gedacht.
Ik ben je heel dankbaar dat je dit voor Cim en mij doet.
Ik moet je iets vertellen.
Ik kan 't niet aannemen. Het spijt me.
Ik weet dat ik me niet aan m'n woord hou, maar ik kan 't niet doorzetten.
Ik wilde erg graag voor jou en Cim gouverneur worden.
Maar ik kan 't niet.
En daarmee is de zaak afgesloten?
Het spijt me dat ik je weer 's moet teleurstellen, schat.
Maar ik mag 't niet aanvaarden.
Nu is 't genoeg geweest.
- Sabra ... - Wat moet ik nou zeggen?
Hoe kan ik de mensen thuis zeggen dat je geen gouverneur wordt?
Iedereen wordt rijk. Wij kunnen zelfs onze zoon niet helpen.
Als we hem veel geld geven, is alles dan in orde?
Hij moet z'n eigen leven leiden. Hij hoeft niet ons leven te leiden.
Yancey, ik heb je al veel vergeven. Meer dan ik zou moeten.
Maar als je dit niet voor ons doet, dan is 't voor mij afgelopen.
Echt afgelopen. Je bent 'n egoïst als je dit niet voor je zoon doet.
- Je denkt alleen maar aan jezelf. - Sabra, dat moet je niet zeggen.
Ga weg. Uit m'n ogen.
Verdwijn voor altijd uit m'n ogen.
Levy Exportbedrijf
- Acht verdiepingen? - Ik weet wat ik doe.
We hebben 't nodig. Ook voor de toekomst.
200.000 dollar. Dat is veel geld, Sabra.
Als je wilt uitbreiden, moet je zelf 'n gebouw neerzetten.
Ik heb je toch altijd terugbetaald?
Toen ging 't over 600 dollar. Maar 200.000 dollar ...
Wat heb je om als onderpand te geven?
Bedankt voor 't eten, Sabra. Ik moet nu echt snel weg.
Zaken gaan voor.
Hoorde je wat die ouwe dwaas zei? Een hoop onzin is 't.
- Onze tweede jeugd. - Voor jou misschien.
Ik mis Yancey, die ouwe vuurvreter.
- Weet je nog dat hij ons meenam? - Als je wilt gaan, dan doen we 't.
We zien je over 'n paar maanden weer, als we terug zijn uit Parijs.
- Goede reis. - Pas goed op jezelf.
Hallo, jongen. Hallo, Ruby.
Hallo, moeder.
Waarom heb je niet gezegd dat je niet thuiskwam om te eten?
Je wist dat we gasten hadden. Zo hoort 't niet, hè?
Moeder.
Ruby en ik zijn getrouwd. We hadden 't je eerder moeten vertellen.
Maar ik wist hoe je erover dacht.
Wat moet ik hier nu weer mee?
Moet ik jullie nu zoenen en zeggen hoe gelukkig ik ben?
We vertrekken vanavond. Ik heb 'n baan in Oregon.
Moeder.
We wilden afscheid van je nemen.
Je had je de moeite kunnen besparen.
Er valt niets meer te zeggen.
Gooi je leven maar weg. Je doet maar.
Net als je vader heeft gedaan. Wil je weg? Ga dan.
- Wat doe je hier zo laat? - We komen net van jou vandaan.
Ik wil iets speciaals voor de feesteditie.
Maar ik heb alleen 'n wit papier.
Dit is Jacob Krubechoff, de beroemde beeldhouwer.
- Het is 'n grote eer. - Hij is de beste die er is.
Een half miljoen is eigenlijk veel te weinig voor z'n werk.
M'n werk maakt minder indruk op 'm dan de prijs ervan.
Je weet dat ik 'n universiteit laat bouwen.
Met al die kinderen van me is 't goedkoper om er zelf een te bouwen.
Mr. Krubechoff gaat 'n standbeeld maken van de Oklahoma-pionier.
Na rijp beraad kwam de commissie tot de slotsom -
- dat jij degene bent die het beste die pionier kan verbeelden.
Je moet dan wel poseren. Dit is toch zo, hè Sol?
We dachten aan iets met jou en 'n jongetje in 'n huifkar.
Je bent niet goed wijs.
Ik weet nog niet hoe ik 't beste die pioniersgeest kan uitbeelden.
Ik zou 't fijn vinden als je er met me over wilt praten.
Ze hebben je 'n verkeerd idee gegeven.
Ik bedacht net dat alles anders is gelopen dan ik voorzien had.
M'n zoon. Kijk, dat is m'n zoon.
Hij is weggelopen om te trouwen. We wonen in verschillende staten.
Hij schrijft me zelfs niet meer.
Dit is m'n man. Hij is er ook vandoor gegaan.
- Hij is nu al tien jaar weg. - En de krant dan?
Wat wil je nou met die krant?
Ik heb 'm groter, schreeuweriger en winstgevender gemaakt.
Maar de krant ademt niet de geest van Yancey uit.
Dit hele gedoe ...
En ik moet model staan voor de pioniersgeest?
Dat is heel lief van je, Tom. Maar je begrijpt me wel, hè?
- We gaan koffie drinken. - En 't redactioneel commentaar?
Dat heb ik nog niet. Ik heb moeite iets op papier te krijgen.
- Vergeef me, alsjeblieft. - De krant loopt niet weg.
- Kom nou eerst koffie drinken. - Ga nou maar. Ze wachten wel.
- Van koffie ga je goed nadenken. - Jullie zijn niet goed wijs.
Weet je wat ik in de krant moet zetten in plaats van dat commentaar?
Iets wat 'n geweldige vrouw, ene Mrs. Pegler, me ooit heeft verteld.
Haar man kwam om op de dag dat Oklahoma werd opengesteld.
"Het is 't niet waard. Ik ben 'n vrouw, waar zijn m'n kinderen?"
"Ik ben 'n vrouw, waar is m'n man?", zei ze.
"Het is 't niet waard," zei ze. Ik begin erachter te komen dat ze ...
Gefeliciteerd, moeder.
Gefeliciteerd.
Twee gasten zijn 'n beetje slaperig geworden.
- Heb je de kinderen bij je? - Ja, ze zijn daar.
Moeder.
Ik heb je gezegd vol te houden. Weet je dat nog?
Ze wilde 't opgeven en ik heb haar gezegd vol te houden.
- En ze heeft 't met succes gedaan. - Je zei ...
Toespraak.
- Toespraak. - Tom, je moet 'n toespraak houden.
Ik heb 't niet echt verdiend dat ik hier mag staan.
Als Mrs. Pegler er niet was geweest, -
- was er nooit 'n Oklahoma Wigwam gekomen.
Jesse heeft ons op weg geholpen. En Sol heeft ons op die weg gehouden.
Zowel geestelijk als financieel.
Maar bovenal ... U zocht de ware pioniersgeest.
Zijn geest hangt hier vanavond.
Alleen God weet waar die koppige man is. U weet over wie ik 't heb.
Het is makkelijk iets voort te zetten wat 'n ander heeft opgezet.
Meer heb ik niet gedaan: alleen proberen te overleven.
Maar de leiders, de echte pioniers, zijn zeldzaam.
En dan nog zijn ze soms voor ons niet te volgen.
Ze worden pas gewaardeerd als het te laat is.
Mijn echtgenoot was zo'n man. Ik bedoel niet was, maar is.
Iedere keer als ik 'n onverwacht geluid hoor, hou ik m'n adem in, -
- alsof Yancey kan komen binnenstormen en me optilt, -
- en verdergaat met 't gesprek dat tien jaar geleden eindigde.
Hopelijk kan hij me nog optillen. Ik ben wel zwaarder geworden.
Oorlog uitgeroepen
Groot-Brittannië neemt deel aan oorlog
Lieve Sabra, ik hoor je nog zeggen dat ik de opwinding achterna jaag.
Ik ben er zeker van dat Amerika zich erin zal mengen.
Ik kon me niet afzijdig houden. Vraag me niet waarom.
Iemand moet 't doen. Ik probeer al elf jaar je te schrijven.
Als ik bedenk hoeveel je mij gegeven hebt en hoe weinig ik jou gaf, -
dan moet ik eigenlijk zeggen: "Het spijt me van m'n liefde."
Mrs. Yancey Cravat. Zijne Majesteit betreurt u te moeten meedelen, -
- dat uw man op 't slagveld is ge- sneuveld en betuigt zijn medeleven.
- We moeten samen geduld hebben. - Ik hou zo veel van je.
En als 't nou 'n meisje is?
- Die stuurt Yancey meteen terug. - Dat zou hij nog doen ook.
Mannen als hij staan in het geschiedenisboek.
Draaien, draaien en draaien.
Luister, ik heb jou veel meer nodig dan jij mij. Jij moet mij helpen.